...

 

 

 

 

 

Copyright © MINORA,
Publ.: 30.10.2010
Design, admin, by - MUEZZI

 

 

KOTY ROSYJSKIE NIEBIESKIE

HODOWLA MINORA*PL

ZAPRASZA

Historia rasy

Nie ma wśród ras kotów bardziej tajemniczej, poniekąd sensacyjnej i owianej legendą historii, jaka krąży wokół kota Rosyjskiego niebieskiego. To królewskie zwierzę znane z łagodności i urody, chowane było od dawna w pałacach carów. Pochodzi natomiast ze środowiska naturalnego, dokładnie z północnych rejonów Rosji, znad Morza Białego. Do dziś w tych okolicach można spotkać półdzikie koty łudząco przypominające wzorzec rasy. To, że kot ten ocalał i przetrzymał dwie wielkie pożogi dziejowe, jaką była rewolucja w Rosji oraz II Wojna Światowa, zawdzięczamy niewątpliwie dość osobliwym wydarzeniom. Na długo przed rewolucją car i dostojnicy rosyjscy rozdawali te koty na dwory europejskie, nie omijając oczywiście pałaców królewskich. Niezależnie od darów cara, już na początku XIX wieku angielscy marynarze wpływający do portu w Archangielsku po drewno i skóry, kradli te koty i przywozili do Anglii na futra. Ponadto wierzyli, że obecność tych kotów na pokładzie przynosi szczęście. Ówcześni kuśnierze zachwycali się pluszowym i srebrnym futrem. Ten "zbrodniczy" jak na dzisiejsze czasy proceder został zminimalizowany u schyłku XIX wieku.

Kot rosyjski niebieski o wcześniejszej nazwie kot z Archangielska został przedstawiony po raz pierwszy w roku 1883 na wystawie w Londynie. Tak zaczęły powstawać hodowle, które z kolei wyniszczyła II Wojna Światowa. Z pojedynczych ocalałych osobników, głównie na terenie Europy, angielscy hodowcy podjęli się odtworzenia rasy. Przez nie zawsze fortunne manipulacje hodowlane potworzyły się rozmaite typy eksterierowe: skandynawski, brytyjski i amerykański, który najbardziej zdradza orientalną przeszłość. Mimo to kot rosyjski niebieski, wraca do Europy z poprawioną urodą i znajdując coraz więcej zwolenników.

 

 

Charakter

Kot Rosyjski niebieski to szlachetne zwierzę, pełne gracji i dostojeństwa, ufne, bez cienia agresji, uczuciowe i przywiązujące się do człowieka. Jest inteligentny, cichy, łatwo go ułożyć, dość posłuszny, bez obrażania się i złośliwości. Dowiedziono, że koty te bardzo rzadko uczulają. Można z nim podróżować, nie stresuje się zbytnio jeśli jego umiłowany opiekun jest w pobliżu. Dorosły kot o majestatycznych ruchach nie czyni większych szkód. Niestety, zanim urośnie rozpiera go nadmiar energii. Ujawniają się wówczas rozmaite talenty: łowczy, sportowy, na przykład skoki wzwyż, a także umiejętności alpinistyczne. Można by to uznać za wadę rasy, gdyby na pewno z tego nie wyrastał. Są wyjątkowo ciekawskie. Niech tylko coś się w domu wydarzy, wyleje, wysypie, zagubi, natychmiast oferuje najmniej oczekiwaną pomoc. Nie lubi zbytniego hałasu, braku stabilizacji i brudnej toalety - jak każdy kot. Doskonale aklimatyzuje się z dziecmi i z innymi zwierzętami. Z ogrmonym zainteresowaniem ogląda przelatujące za oknem ptaki, motyle, chrabąszcze czy muchy...

 

Wygląd

Jest to kot krótkowłosy, o drobnej budowie kośćca, smukły o wysokich nogach, dość dużych szpiczastych uszach skąpo pokrytych sierścią, zielonych oczach, szczególnie wyrazistych poduszeczkach wąsów i długim ogonie. Nos jest prosty i szary, a poduszki na palcach w odcieniu lawendy Każdy włos kończy się srebrzyście, podszerstek jest wyjątkowo gęsty tej samej długości co włos okrywowy i daje to złudzenie pluszu. Ta jedyna w swoim rodzaju sierść ukształtowana została przez surowy klimat północy. Pielęgnacja tego kota jest mało skomplikowana i nie wymaga wyszukanych zabiegów. Nawet czesanie i szczotkowanie sierści psuje wygląd futra.